5a. Canyengue - dawne tango

Jakkolwiek ten styl tanga (poch. z ok. 1900 r.) jest już historyczny, to jednak ma dziś swoich amatorów, wciąż istnieją lekcje, kursy, a nawet szkoły canyengue. Wytrawni tancerze usłyszawszy tandę canyengue - prowadzą partnerkę właśnie tak, jak poniżej. Pozostali - tańczą wtedy to, co potrafią (tempo - zwykle 140-150 - pozostaje pośrodku między tangiem i milongą, zaś rytm przypomina milongę, stąd na parkiecie podczas tandy canyengue można zobaczyć niemal wszystko ;-).
Wczesna forma tanga argentyńskiego (formalnie okres Guardia vieja - do ok. 1915, w praktyce także lata 20-te i wczesne 30-te). Znaki rozpoznawcze: bliskie objęcie, ustawienie torsów pod kątem ("V"), wyraźnie ugięte kolana, brak krzyżyków. Często charakterystyczny, niski uchwyt "zewnętrznych rąk" i specyficzne ruchy ciała. Rytm ric-tic-tic* charaktyrystyczny dla Guardia vieja - starej gwardii muzyków (Lomuto, wczesny Canaro, Firpo, Filiberto). 

Jeżeli nie jesteś zaawansowanym tancerzem, nie przejmuj się zbytnio, tańcz tango (chociaż słuchając muzyki możesz się czasem zastanawiać, czy to zbyt wesołe tango, czy raczej dziwna, powolna milonga, bo rytm jest wyraźniej zaznaczony, a charakter wyraźnie zachęca do zabawy tańcem).

*w ogromnym uproszczeniu: raz-dwa-ric-tic-tic, raz-dwa-ric-tic-tic.

Muzyka Guardia vieja

Dziś canyengue tańczone jest do muzyki, która została nagrana w technologicznie nowszych czasach, jednak posłuchaj przykładu zapisu z 1911 roku.
https://goo.gl/yRRY9e
Ta strona jest już dostosowana i użyta w tutorialu 
Tango - moja nowa pasja.

Przykład 1.

Przykład 2.

Przykład 3.